Olthuis, twee liedjes

Olthuis, twee liedjes

Van twee teksten van Theo Olthuis heb ik (met zijn hartelijke instemming) een lied gemaakt. Het arrangement is niet voor saxofoonkwartet, maar voor piano, basgitaar, slagwerk en een aantal ondersteunende instrumenten (bijv. viool, klarinet, basklarinet). Een lied heet 'De onbekende kinderen' (deze tekst is ook door Herman van Veen in een van zijn theatershows gebruikt), het andere liedje heet 'Kaal', een kort gedichtje over een vader die in tegenstelling tot de bomen in de herfst, wel altijd kaal blijft.

De onbekende kinderen

Voor hen
die uit het nest gevallen
tussen afval voedsel zoeken.

Voor hen
die dwalen in de nacht
en schuilend bij elkaar,
de kille stad vervloeken.

Net begonnen, koud in leven,
weggewerkt en afgeschreven,
de onbekende kinderen
van de rekening.

Voor hen
waaraan geknoeid is,
die verdronken zijn
of kansloos
in het asfalt zijn gereden.

Voor hen
die bij de grensstrook
in een mijnenveld vol bloemen
argeloos hun spelletjes deden.

In de lente van hun leven
weggerukt of prijsgegeven.
De onbekende kinderen
van de rekening.

Kaal

De boom
in onze tuin
is nu bijna kaal,
mijn vader ook.

Maar na de herfst
en de winter
komt de lente
en wordt de boom
weer prachtig vol-

Mijn vaders hoofd
denk ik niet.